|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
تجربه یک امتیاز است . اگر از نوع خرزی باشد که چه بهتر . آخرین شب فستیوال فلامنکو jerez 2009 در مادرید به دو خرزی اختصاص یافت که یکی آوازه خوان خوزه مرسه و دیگری گیتاریست پاکو سهپهرو هستند . در سالن اصلی تئاتر Canal که البته از سالن شماره دو سنتی تر و راحت تر است اما کیفیت دمائی و آکوستیک نازل تری دارد ، مرسه جایزه Calle de Alcalá Flamenco را به خاطر اجرایش در مادرید ازآن خود کرد و سپس بار دیگر به اجرائی حرفه ای و کاملا فنی پرداخت . پاکو سهپهرو هم پیشتر در سال 2004 به دریافت این جایزه مفتخر شده بود . سپس در جشنی که به خاطر پنجاه سالگی حضورش در هنر فلامنکو برگزار شد به اجراهای طولانی و پر از ملودی های متنوع پرداخت . عنوان" افسانهی پنجاه ساله " کمترین چیزی بود که میتوانستند به این ضیافت پاکو سهپهرو بدهند که دران ، بهترین ملودی های خود را نواخت . با همراهی مداوم گیتار خوزه ایگناسیو فرانکو و میگوئیل سالادو ، ویولن سوفیا کوآرنگی و پرکاشن پدرو ناوارو و نمرهی اجرای “ceperiano توسط این گیتاریست حرفه ای چیزی کمتر از صد نبود. .
بولریاس ، تانگوس ، رومباس و گوشه های متعددی با ملودی های کامل در فضایی رومانتیک اجرا شدند و شیرین ترین نت و bordon تکیه گاه اصلی او بود . خود او می گوید : " من نمیدانم چطور تفاوت ها ایجاد می شود " . سه په رو که انگار در خانه است می گوید : من یک هنرمند بزرگ شده ام و کودکی ام در این شهر جا مانده است . او بهترین گیتار را در سگریاس و روندناس می نوازد . دو قطعه کاملا جدی که چنان ترکیبی از الحان فلامنکو را شامل می شود که هر سلیقه ای را ارضا می کند ، خصوصا آنهائی که شیرین ذائقه اند و سپس ، با رومبای Agua marina که ستاره آلبوم De pura cepa بود کار را به پایان رسانید . یکی از حضار از نفرکناری اش پرسیده بود : " آیا او قبلا هم این قطعه رانواخته است ؟ " پس از آنتراک و انتظار حضار برای نقطه اوج ، نوبت به خوزه مرسه رسید تا درخشش یکی دیگر از ستارگان فلامنکو را به نمایش بگذارد . او سولو آغاز کرد و یک توناس پر از حس حزن نواخت . مورائیتو بیرون آمدو مرسه نشست . باردیگر بابت جایزه تشکر کرد و از مدیریت تئاتر کاخا مادرید " یک قرض دراین روزهای سخت پولی " خواست و سپس مالاگنیا ، سولئا ، سگریا ، آلگریاس ، بولریاس و pataita ؛ آنگاه به درخواست حضار ، fandanguitos اجرا شدند .
همه در بهترین حالت ، بهتر از همیشه . مورائیتو حامی وفادار او مثل همیشه بود . مسئول برنامه های Flix Grande هنگام اجرای مراسم تقدیم جوایز در مورد مرسه می گوید که او یکی از اساتید فلامنکو درخرز است و به همین علت همیشه از تقدیر خداوندی سپاسگذار است . استاد آواز لب گشود و با اطمینان خاطر قطعه ای د رفاندانگوس به شنودگان تقدیم کرد . " شاید کسانی بهتر بخوانند اما هیچکدام جیپسی تر نیستند ، من یک جیپسی ام که در سانتیاگو زاده شده ، مادرم را Josefa Soto نامیده اند." آن دوشنبه شب همه از هنرمند تا مخاطب تحت تأثیر هم بودند.
اختصاصي
flamenconews.ir
ارسال مطالب ، پيشنهاد و انتقاد flamenconews@gmail.com تماس آن لاين flamenconews_id@yahoo.com
منبع : |
