|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
شانزده سال از فقدان همسرم می گذرد اما هنوز میان مردم زنده است و همه به او عشق می ورزند." دولوروس مونتویا مشهور به لا چیسپا سخنان خود را در معرفی کتاب زندگی نامهی همسر فقیدش با این جمله آغاز کرده و در ادامه می گوید : La chispa de Camaron.La verdadera historia del mito contada por su viuda " " یا " زندگی نامه حقیقی یک افسانه از زبان بیوه اش " تنها زندگی نامه رسمی خوزه مونگه کروز است که زوایای زندگی شخصی او را می کاود ؛ جنبه هائی که همیشه ازدید مردم پنهان مانده و حتی در ارتباط با برادر ، دوست ، همسر و یاران و همکارانش هیچگاه فاش نشده است . لاچیسپا می گوید : " درک او هم سخت و هم آسان است . او نابغه بود "
شانزده سال پس از مرگ کامارون ، همسرش به کمک روزنامه نگاری موسوم به آلفونسو رودریگوئز به ثبت و ظبط خاطرات بهترین دوستان و دو خواهرش ( ایزابل و رمدیوس ) پرداخت . آلبوم های خانوادگی هنوزبه این زندگی نامهی مصور اضافه نشده اند. سلایق و علایق شخصی ، غذای مورد پسند ، اوقات فراغت و همهی چیز هائی که سبب رنجش کامارون می شد به قلم مولف دراین کتاب آورده شده وعبارت " توضیح شخصیتی که ما هیچگاه از عهده درکش برنخواهیم آمد " بهترین وصف این مطلب است . همگاری لاچیسپا و آلفونسو رودریگوئز عنوان « سیل اشک » نامیده شد چراکه دولوروس مونتویا برای نخستین بار پس از دوم ژوئن 1992 ( مرگ کامارون ) گنجهی شخصی شوهرش را باز کرد و ناگهان تمام خاطرات ، عکس ها ، گیتار ها ، لباس ها و حتی نت های او یکجا بر سرش آوار شد . خاطرات یک آزاد مرد آلفونسو از میان خاطرات لاچیسپا داستانی بیرون آورد که از پدربزرگ و مادربزرگ آغاز شده و به سرطان ریه و یادداشتی که کامارون پیش از مرگ در بیمارستان بادالونا نوشت ختم می شود : « پیر و جوان بدانند که هرچند زندگی ارزش زیستن ندارد اما زیباست و باید درآن قوی بود و به خدا ایمان داشت . تقدیم با عشق ، یک آزاد مرد ، کامارون "
خاطرات و روایات هنرمندان و همکارانی از جمله رایموند آمادور ، کیکو وننو ، لولیتا ، نینا پاستوری و بلانسا دل ری دراین میان ، تصویر زیبائی از لحظات همکاری و همراهی با کامارون را ترسیم کرده است . بلانسا دل ری ، رقاص و کارگردان هنری در کورال دلا مورریا (corral de la moreria) دراین مورد می گوید کامارون بی همتاست . او فلامنکو و آواز را آزادتر کرد . لاچیسپا برای نخستین با از اظهار نظر مارسلو کاموس رواندرمان خوزه نقل می کند : او مردی است که از نظر درجه بندی اجتماعی فردی درونگرا ، متزلزل و منزوی بود اما " او از شکست و سقوط در زندگی می هراسید ، به همین سبب همیشه از مردم گریزان بود چون نمی خواست موضوع قضاوت دیگران قرارگیرد ." کاموس درادامه می گوید که " اعتیاد کامارون فقط داستان است ، تنها اعتیاد واقعی او نیکوتین بود . "
اختصاصي
flamenconews.ir
ارسال مطالب ، پيشنهاد و انتقاد flamenconews@gmail.com تماس آن لاين flamenconews_id@yahoo.com
منبع : |
